×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
از کجا بفهمیم که محبت ما به خدا و رسول واقعی است؟

ممکن است بارها از خود پرسیده باشید که آیا محبت من به خداوند متعال و رسولش و ائمه اطهار(علیهم السلام) واقعی است یا نه تنها خودم فکر می کنم آنها را دوست دارم؟ برای جواب به این سوال از قرآن و روایات معصومین(علیهم السلام) کمک می گیریم تا معیار محبت واقعی را برای ما بیان کنند؛ قرآن در این باره می فرماید: «قُلْ إِنْ کُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونی‏ یُحْبِبْکُمُ اللَّهُ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ ذُنُوبَکُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحیم[آل عمران/۳۱] بگو اگر خدا را دوست دارید، من را(پیامبر اکرم) اطاعت کنید». این آیه به صراحت بیان می کند که شرط و نشانه دوست داشتن خداوند متعال، اطاعت و پیروی از دستورات پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله) است؛ که همان انجام واجبات و ترک محرمات می باشد.

 اگر نگاهی به روایات هم داشته باشیم، نکته بالا به روشنی قابل درک است؛ به طور مثال امیرالمومنین(علیه السلام) فرمودند: «حب و دوست داشتن خدا یعنی اطاعت و پیروی از او».[۱] هم چنین امام صادق(علیه السلام) در حدیثی نورانی فرمودند:«خداوند متعال به موسی بن عمران وحی کرد که دروغ می گوید کسی که من را دوست دارد و چون شب فرا رسد، کاملا می خوابد و از من غافل می گردد؛ آیا هر محبی دوست ندارد با محبوب خود خلوت کند».[۲]

هم چنین جابر از امام باقر(علیه السلام) نقل می کند که حضرت فرمودند: «ای جابر اگر کسی بگوید من رسول خدا (صلی الله علیه و آله) و علی بن ابیطالب(علیه اسلام) را دوست دارم، ولی به سیره آنان عمل نکند و پیرو سنت آنان نباشد، این دوست داشتن هرگز برای او سودی نخواهد داشت… بدانید که بهترین و محبوب‌ترین شما در نزد خداوند متعال کسی است که به دستورات او بیشتر عمل کند. ای جابر به خدا قسم هیچ کسی به خدا نزدیک نمی شود مگر با اطاعت و بندگی او، و هیچ کس به ولایت ما نمی رسد مگر با ورع و تقوا».[۳]

علامه مجلسی(ره) نیز بر این نکته تاکید می کند و می گوید: «حب و دوست داشتن خداوند متعال، آنگاه سودمند است که با عمل و اطاعت خداوند متعال همراه باشد، لذا نشانه حب و دوست داشتن واقعی، اطاعت دستورات الهی است».[۴]

لذا با توجه به این آیات و احادیث و کلام بزرگان می توانیم بگوییم محبت واقعی و دوست داشتن خداوند متعال تنها و تنها در سایه بندگی و عمل به دستورات خداوند متعال حاصل می شود. در عرف مردم تیز این مساله جربان دارد؛ معمولا می گویند اگر من را دوست داری، به سخن من عمل کن. لذا نمی شود ما ادعا کنیم کسی را دوست داریم، اما نسبت به حرفای او بی تفاوت باشیم.

البته دوست داشتن هم شدت و ضعف دارد، بعضی از انسان ها خیلی خدا را دوست دارند، لذا به دلیل همین محبت زیاد، هرگز نافرمانی او را نمی کنند و حتی یک عمل مکروه را هم مرتکب نمی شوند، بعضی دیگر کمتر و گاهی یک گناه صغیره از آنها سر می زند، و بعضی دیگر خیلی کم خداوند را دوست دارند که گناه کبیره هم مرتکب می شوند؛ و بعضی دیگر اصلا در زندگی آنها  اثری از خدا و پیامبر دیده نمی شود.

——————————————-

پی‌نوشت
[۱]. تفسیر قمی، ج۱، ص۱۰۰٫
[۲]. وسائل الشیعه، ج۷، ص۷۷
[۳]. اصول کافی، ج۴، ص۲۲۸(ترجمه ایت الله کوه کمره ای).
[۴]. بحا رالانوار، ج۲۷، ص۹۷٫

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true