×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

امروز : یکشنبه, ۶ مهر , ۱۳۹۹  .::.   برابر با : Sunday, 27 September , 2020  .::.  اخبار منتشر شده : 0 خبر
افرادی که زیر آن پرچم باشند، وارد بهشت می‌شوند

اختصاصی ارجانیوز

نویسنده: حجه الاسلام محمد فرضی پور

با بررسی روایاتی که در مورد روز قیامت آمده است، به این نکته بر می‌خوریم که در روز قیامت پرچم بزرگی به محشر آورده می‌شود که روی آن جمله بسیار زیبایی نوشته شده است و هر کس زیر آن پرچم و دنباله روی آن باشد اهل نجات بوده و وارد بهشت می‌شود، این پرچم «لواء الحمد» نام دارد؛ این روایات هم در منابع شیعه وارد شده است و هم در منابع اهل سنت. لذا با توجه به این روایات علمای ما معتقداند در روز قیامت به نبی اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) پرچمی با این نام، داده می‌شود که بشارت دهنده بهشت است و هر کس زیر آن قرار گیرد، اهل نجات و بهشت خواهد بود.[۱]

طبق این روایات ـ که تعداد آن‌ها کم نیست ـ این پرچم سبز بوده و روی آن نوشته شده است: «اَلْمُفْلِحُونَ هُمُ الْفَائِزُونَ بِالْجَنَّهِ: رستگاران آنانند که به بهشت دست یافتند» و در دست علی بن ابی‌طالب(علیه‌السلام) و پیشاپیش امّت اسلام بوده و تمام مومنین و شیعیان به دنبال او وارد بهشت می‌شوند.

ما برای اختصار تنها چند حدیث را نقل می‌کنیم:

۱) پیامبر اکرم(صلى‌اللَّه‌علیه‌وآله) به على(علیه‌السلام) فرمودند: یا على، من از خداوند متعال درباره تو پنج چیز را  درخواست کردم و همه آن‌ها را به من عطا کرد؛ اول آن‌ها این بود که خواستم من نخستین کسى باشم که از قبر بیرون آید و در آن هنگام تو با من باشى؛ دوم این‌که درخواست کردم، چون من‌را براى حساب نزد میزان عمل برند، تو با من باشى؛ سوم آن‌که تو در آن روز پرچم من که پرچم برزگ خداوند است و بر روی آن نوشته شده است: ‏«اَلْمُفْلِحُونَ هُمُ الْفَائِزُونَ بِالجَنَّهِ» (رستگاران آنانند که به بهشت دست یافتند) به دوش تو باشد و تو حامل آن باشی؛ چهارم این بود که از خدا خواستم که تو ساقى حوض کوثرم باشى و پنجم هم این بود که تو سوق دهنده و جلودار امّت من به بهشت باشى؛ پس خدا را ستایش می‌کنم بر این‌که بر من منّت نهاد و حاجاتم را برآورده کرد.[۲]

۲) عبدالله بن عباس می‌گوید: از رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) شنیدم که فرمود: «… در هنگام قیامت علی بن ابی‌طالب(علیه‌السلام) می‌آید در حالی‌که سوار بر شتری بهشتی است، بر روی سرش تاجی از نور قرار دارد که برای اهل محشر را نوار افشانی می‌کند…، در دستش پرچمی است به نام «لواء الحمد»، و می‌گوید «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّه» تمام اهل محشر اعم از انسان‌ها و ملائکه می‌گویند: آیا او ملکی کریم است یا نبی مرسل است یا حامل عرش؟ در این حین منادی صدا می‌زند او نه ملک است و نه نبی و نه حامل عرش، او علی بن ابی‌طالب(علیه‌السلام)  است؛ سپس شیعیان او به دنبال او می‌آیند، و منادی به شیعیان او می‌گوید شما چه کسانی هستید؟ پاسخ می‌دهند ما «علویان» هستیم، سپس ندایی می‌رسد که ای علویون شما در امان هستید و همراه کسی که از او تبعیت کردید داخل بهشت شوید».[۳]

۳) «سعید خدری» از صحابه پیامبر می‌گوید: پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «در روز قیامت… سپس تاجی از نور برای من آورده می‌شود که تاج ملکیت و پادشاهی من است؛ در این حین علی بن ابیطالب جلوی من حرکت می‌کند و پرچم من در دست اوست، و او جلودار امت من است؛ این پرچم «لواء الحمد» نام دارد و بر روی آن نوشته شده است «لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْمُفْلِحُونَ هُمُ الْفَائِزُونَ بِاللَّه» من بالاترین مقام در بهشت را دارم و علی یک مقام پایین‌تر از من است. من به علی می‌گویم: یا علی در این روز کسی نیست که در دنیا تو را دوست داشته است، مگر این‌که رویش سفید شود و قلبش شاد گردد و در راحتی کامل باشد؛ و کسی نیست که تو را دشمن دارد و حق تو را غصب کند، مگر این‌که رویش سیاه شود و قدمش بلغزد…».[۴]

۴) امام حسین(علیه‌السلام) روز عاشورا برای اتمام حجت با سپاه عمر سعد(لعنه‌الله‌علیه) رو به آنان کرد و فرمود: «شما را به خدا آیا می‌دانید على(علیه‌السّلام) اولین انسانی بود که اسلام آورد، او که علمش از همه فراگیرتر و حلمش از همه برتر بود، و این‌که او ولى هر مؤمن و مؤمنه می‌باشد؟ گفتند: بله می‌دانیم. سپس فرمود: پس چرا ریختن خونم را روا می‌دانید با آن‌که پدرم(صلوات‌اللَّه‌علیه) در فرداى قیامت مدافع حوض است، و مردم را آن‌چنان‌که شتر را از آب برانند از حوض براند، و «لواء الحمد» در روز قیامت به دست پدرم باشد؟! گفتند: همه این‌ها را می‌دانیم، و تو را رها نکنیم تا مرگ را با تشنگى بچشى».[۵]

———————————–

پی‌نوشت
[۱]. آیت الله سبحانی، الإلهیات على هدى الکتاب و السنه و العقل، ج‏۴، ص: ۲۷۳٫
[۲]. شیخ صدوق، عیون أخبار الرضا علیه السلام، ج‏۱، ص: ۲۷۷٫
[۳]. ‏بحارالأنوار ج : ۷ ص : ۲۳۱٫
[۴]. علل الشرائع، ج‏۱، ص: ۱۶۵٫
[۵]. لهوف ص۸۷٫

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  •