×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
بچه‌ای که بمیرد به بهشت می‌رود یا جهنم؟

اختصاصی ارجانیوز

نویسنده: حجه الاسلام محمد فرضی پور

سوالی که برای برخی از مومنین پیش می‌آید این است که تکلیف بچه‌هایی که به سن بلوغ نرسیده‌ و از دنیا می‌روند، در عالم آخرت چه می‌شود و چگونه مورد بازخواست قرار می‌گیرند؟ آن‌ها که مکلف نیستند و تکلیف شرعی ندارند تا مورد مواخذه و سوال و جواب قرار بگیرند؟

همان‌طور که می‌دانید این‌گونه مسائل و به طور کلی جزئیات معاد، عقلی نیستند و عقل در آن‌ها راه ندارد، بنابراین اگر ما باشیم و ادله عقلی باید سکوت کرد و گفت نمی‌دانیم؛ امّا زمانی‌که به روایات معصومین (علیهم‌السلام) رجوع می‌کنیم، می‌بینیم در این زمینه سخن گفته و فرموده‌اند: آنان در عالم برزخ مورد تعلیم قرار گرفته و رشد می‌کنند.

در این روایات بیان شده که اولاد مؤمنینی که در سن کودکى از دنیا می‌روند، در عالم برزخ به وسیله حضرت إبراهیم خلیل (علیه‌السلام) و یا به وسیله حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) تربیت می‌شوند. به طور مثال پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «در شب معراج پیرمردى را دیدم که زیر درختى نشسته بود و در اطراف او کودکانى جمع شده بودند؛ گفتم: اى جبرئیل، این پیرمرد کیست؟ گفت: این شیخ، پدر تو إبراهیم است. گفتم: این اطفال در اطراف او چه کسانی هستند؟ گفت: آن‌ها اطفال مؤمنان هستند، حضرت إبراهیم (علیه‌السلام) به آن‌ها غذا می‌دهد».[۱]

هم‌چنین امام صادق(علیه‌السلام) در حدیثی فرمودند: «به راستی‌که اطفال شیعیان ما را، حضرت فاطمه(سلام‌الله‌علیها) تربیت می‌کند».[۲]

با توجه به این روایات، برخی از علمای معاصر معتقدند: در عالم برزخ، تکامل و رشد وجود دارد و انسان می‌تواند در این عالم نیز مراحل کمال را طی کرده و از حیث معنوی تکامل پیدا کند؛ یعنی در برزخ نیز حرکت وجود دارد و روح آدمی رشد می‌کند و تعالی می‌یابد.[۳]

هم‌چنین از برخی روایات استفاده می‌شود، اطفال و کسانی‌که شبیه آنان هستند مثل دیوانه، سفیه و… در روز قیامت مورد امتحان قرار گرفته و اگر در آن امتحان سر بلند بیرون آیند، به بهشت می‌روند و اگر موفق نشوند، در دوزخ خواهند افتاد. در این رابطه امام باقر (علیه‌السلام) فرمودند: «هنگامی‌که روز قیامت بر پا شود، خداوند متعال بر هفت گروه حجت را تمام خواهد کرد: ۱٫ کودکانی که پیش از بلوغ از دنیا رفته‏‌اند؛ ۲٫ کسانی‌که در زمان فترت یعنى میان دو رسول بوده و از دنیا رفته‏‌اند؛ ۳٫ پیران سال‌خورده‌ای که پیغمبر را درک کرده ولى عقل خود را از دست داده بودند؛ ۴٫ بی‌خردان یا عقب افتادگان روانى؛ ۵٫ دیوانگانی که داراى عقل نبوده‏‌اند؛ ۶٫ کرانی که حس شنوایى نداشته‏‌اند؛ ۷٫ گنگ‏‌ها و لال‏‌هاى مادر زاد.

تمام این طوایف، بر (خداوند عزّوجلّ) احتجاج خواهند کرد(اعتراض می‌کنند که چرا مانند دیگران سالم نبودند تا بتوانند به بهشت بروند) آن‌گاه خداوند متعال فرستاده‏‌اى به سوى آنان می‌فرستد و آتشى را براى امتحان آنان روشن می‌کند؛ سپس آن فرستاده به آنان می‌گوید: پروردگار شما امر فرموده که خود را در این آتش بیاندازید، پس هر کس به سوی آتش برود، آتش برای  او سرد شود و هر کس نافرمانى کند، به جهنم و آتش آن گرفتار خواهد شد».[۴]

امام صادق (علیه‌السلام) نیز در مورد اطفال کفار چنین می‌فرماید: «آتشى براى آنان آماده می‌شود و گفته می‌شود، خود را در آن آتش بیافکنید؛ پس اگر اطاعت کردند و به سمت آتش حرکت کنند، آتش بر آنان سرد شده و خطری برای آنان نخواهد داشت. و چنان‌چه امتناع ورزیده و فرمان پروردگار عالم را اطاعت نکنند، خداوند متعال می‌فرماید: اینک شما را فرمان دادم و نافرمانى کردید، پس أمر کند آنان را به سوى دوزخ برند».[۵]

این روایات مطابق عدل الهی نیز هستند، زیرا خداوند متعال اگر بدون دلیل و بدون گناه و معصیت، کسی را عذاب کند، مخالف عدالت و حکمت الهی است؛ لذا نمی‌توان پذیرفت خداوند حکیم، اطفال کفار را بدون هیچ دلیلی به جهنم ببرید، فقط به جرم این‌که پدر و مادر او کافر بوده‌اند.

——————————————————————————–

پی‌نوشت
[۱]. امالی صدوق، ص ۴۵۱٫
[۲]. تفسیر قمی، ج۲، ص ۳۳۲٫
‌[۳]. معاد شناسی، ج
[۴] من‏ لایحضره ‏الفقیه ج۳، ص ۴۹۲٫
[۵]. همان.

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true