×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
روز قیامت همه خلایق محتاج شفاعت او هستند

اختصاصی ارجانیوز
نویسنده: حجه الاسلام محمد فرضی پور

طبق احادیثی که در باب شفاعت از شیعه و اهل سنت وارد شده، می‌توان گفت: همه مردم و همه مومنان، بلکه همه پیغمبران الهی به شفاعت حضرت محمد مصطفی(صلی‌الله‌علیه‌وآله) و توسل به آن حضرت نیاز دارند، از آدم و نوح و إبراهیم و موسى و عیسى(علیهم‌السلام) گرفته تا بقیه پیامبران الهی؛ چه در دنیا و چه در آخرت. و از آیات و روایات استفاده می‌شود که آن حضرت داراى درجه‌اى از قرب و منزلت است که جمیع خلایق حتى انبیاء و اولیاء در سیر و سلوک إلى الله و رفع موانع و مشکلات طریق، و در شفاعت دنیوى و اخروى، و تکوینى و تشریعى به حضرت نیازمند هستند.

در این رابطه در منابع اهل سنت نیز روایات متعددی وارد شده است که در این‌جا برای رعایت اختصار تنها یک مورد را نقل می‌کنیم؛ حاکم نیشابوری نقل می‌کند: «خداوند در روز قیامت مردم را جمع می‌کند؛ و در آن وقتى که بهشت را نزدیک می‌کنند، مؤمنین به پا خواسته و بالاتفاق نزد حضرت آدم(علیه‌السلام) رفته و می‌گویند: اى پدر ما، راه بهشت را براى ما باز کن، آدم در پاسخ می‌گوید: مگر چیزى غیر از اشتباه من، شما را از بهشت بیرون کرد؟ من اهلیت این کار را ندارم، به نزد إبراهیم خلیل الله بروید و از او بخواهید.

مؤمنین به نزد ابراهیم می‌آیند، و ابراهیم(علیه‌السلام) به آن‌ها می‌گوید: من صاحب این موقعیت نیستم، من خلیل خدا بودم، به نزد موسى بروید که خدا با او سخن گفت؛ مؤمنین به نزد موسى(علیه‌السلام) می‌آیند و موسى نیز به آن‌ها می‌گوید: من اهلیت این کار را ندارم به نزد عیسى بروید.

حضرت عیسى(علیه‌السلام) نیز می‌گوید: من اهلیت این کار را ندارم، به نزد محمد(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بروید، آن‌گاه من به پا خواسته و به اذن خداوند متعال بر پل صراط می‌ایستم [و مومنین را شفاعت می‌کنم] در این حال اولین شما از صراط مانند سرعت برق عبور می‌کند».[۱]

حتی این مساله در انجیل مسیحیان نیز آمده است:

در انجیل «برنابا» که متقن‏‌ترین انجیل مسیحیان است [۲] علاوه بر آن‌که در موارد بسیاری به نبوت حضرت محمد مصطفی(صلی‌الله‌علیه‌وآله) بشارت داده است، در دو جاى آن، صریحاً مقام شفاعت آن حضرت در روز قیامت و نیاز جمیع پیامبران و خلایق به شفاعت حضرت را ذکر می‌کند:

۱) در فصل ۵۴، یعنى سوره «قیامت» از آیه ۷ به بعد که می‌نویسد:
آن‌گاه خداوند متعال [روز قیامت] ابتدا همه پیامبران را زنده کند. * پس همه آنان نزد محمد(صلی‌الله‌علیه‌وآله) آمده و دست رسول الله را ببوسند، و خودشان را قرار دهند در سایه نگه‌بانى او. * سپس خدا باقى پاکان را زنده کند، در این حال آنان فریاد می‌زنند به یاد آر ما را اى محمد(صلی‌الله‌علیه‌وآله) * پس بجنبش آید مهربانى در رسول الله از فریاد آنان. * و نظر مى‏‌نماید به آن‌ها براى خلاص ایشان. * سپس خداوند متعال تمام خلایق را زنده کند، آن‌ها بسیار از خدای خویش هراسانند و و فریاد می‌زنند اى پروردگار ما، ما را از رحمت خود دور مکن.‏[۳]

۲) در فصل ۱۳۷ این کتاب چنین آمده است:
پس در آن وقت رسول الله(صلی‌الله‌علیه‌وآله) عرضه می‌دارد: اى پروردگار من، از میان مومنین هستند افرادی که هفتاد هزار سال در دوزخ هستند، کجاست رحمت تو اى پروردگار من؟ * همانا من به سوى تو دعا و تضرع می‌کنم که ایشان را از این عقوبات تلخ آزاد کنى. * پس در آن وقت، خداوند متعال چهار فرشته مقرب خود را امر می‌فرماید که به دوزخ رفته و هر که بر آیین پیغمبر اوست را بیرون آورده و سوى بهشت راهنمایى کنند. * از فواید آیین رسول الله این است که هر کس به او ایمان آورده باشد، به بهشت خواهد رفت، بعد از عقوبتى که از آن سخن گفتم؛ حتى کسانی‌که عمل صالحى هم نکرده باشد، زیرا که او بر آیین رسول الله مرده است.[۴]

در تنیجه: طبق این نقل‌های معتبر، روز قیامت عالی‌ترین مقام و منزلت از آن رسول اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) می‌باشد و تمام خلایق اعم از انبیاء و اولیا و دیگر مردم به شفاعت او محتاج‌اند.

——————————–
پی‌نوشت
[۱]. مستدرک حاکم،  ج ۴، ص ۵۸۸ و ۵۸۹٫
[۲]. «انجیل برنابا» در سنه ۱۷۰۹ م. توسط یکى از مستشارهاى پادشاه پروس به نام «کریمر» که در آمستردام اقامت داشت، کشف شد. اصل این نسخه به زبان و خط ایطالیایى بوده و بسیار کهنه و قدیمى است، و غیر از نسخه ایطالیایى، نسخه اسپانیایى که از روى آن نوشته شده است و آن نیز بسیار قدیمى است نیز پیدا شده است. نسخه ایطالیایى را به زبان انگلیسى ترجمه کرده‏اند و اسم این انجیل به عبارت انگلیسى چنین است: tsirhC dellaC suseJ fo leP soG eurT یعنى انجیل راست عیسى مسمى به مسیح. و در ۱۵ مارس سنه ۱۹۰۸ میلادى دکتر خلیل سعادت آن را به عربى ترجمه کرده؛ و در ماه ربیع الاوّل سال ۱۳۴۱ هجرى قمرى ترجمه آن از انگلیسى به فارسى توسط مرحوم سردار حیدر قلى کابلى پایان یافت و در ۱۳۱۱ هجرى شمسى مطابق با ۱۳۵۰ هجرى قمرى در چاپخانه سعادت کرمانشاه به چاپ رسید.
چون این انجیل با آیات قرآن درباره بشارت حضرت عیسى به قدوم حضرت محمد(علیهماالصلوه‌والسلام) مطابقت دارد و از بهترین اناجیل است، بر خلاف اناجیل اربعه (لوقا، متى، یوحنا، مرقس) ظهور آن در اروپا و در کلیساهاى انگلستان غوغا و هیاهویى به پا کرد و چون تصدیق به آن مساوق با تصدیق به خاتمیت رسول الله بود، نخواستند آن را بپذیرند و لذا آن‌را رسمى نشمردند. (این مطلب در کتاب معاد شناسى، ج‏۹، ص ۱۶۳٫ آمده است)
[۳]. «انجیل برنابا» ترجمه حیدر قلی‌خان کابلى، از ص ۲۴۳ تا ۲۴۵٫
[۴]. همان ص ۱۲۳ تا ۱۲۵٫

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true