×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
مصالح بهشت چیست؟

اختصاصی ارجانیوز
نویسنده حجه الاسلام محمد فرضی پور

خداوند متعال در آیات بسیاری به مومنین و کسانی‌که اطاعت فرمان او را کرده و راه سعادت را در پیش گیرند، وعده بهشت و نعمت‌های فراوان داده است؛ امّا باید دید واقعاً این بهشت، در قبال چه عملی و چه کارهایی به انسان داده می‌شود و آیا این‌که انسان تنها اعتقاد سالمی داشته باشد، کافی‌ست، یا نه عمل هم می‌خواهد و به اصطلاح مصالح بهشت چه چیزی است؟

با مراجعه به روایات معصومین(علیهم‌السلام) به خصوص نبی اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) که با چشم خود، بهشت را مشاهده کردند پاسخ این سوال روشن می‌شود؛ ما برای پاسخ به این سوال، چند روایات را بیان می‌کنیم:

۱. امیرالمومنین(علیه‌السلام) نقل می‌کند که پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «من در بهشت داخل شدم و در آن‌جا قصرى از یاقوت سرخ را دیدم که از شدت نورى که داشت، داخل آن از خارج پیدا بود و خارج آن از داخل آن دیده مى‏‌شد.
گفتم: اى جبرئیل، این قصر متعلق به چه کیست؟ گفت: براى کسی است که گفتارش را پاکیزه گرداند و روزه‏‌اش را ادامه دهد و إطعام طعام کند و شبان‌گاه که مردم به خواب روند او به تهجد و عبادت مشغول باشد.
أمیرالمؤمنین(علیه‌السلام) می‌گوید: من به رسول الله(صلی‌الله‌علیه‌وآله) عرضه داشتم: در امّت تو کیست که چنین طاقتى داشته باشد؟ حضرت فرمودند: اى على، نزدیک بیا. چون نزدیک شدم، فرمودند: آیا می‌دانى پاکیزگى در گفتار چیست؟ گفتم: خدا و رسول خدا داناترند؛ فرمود: «سُبْحَانَ اللَهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إلَهَ إلَّا اللَهُ وَ اللَهُ أَکْبَر» گفتن است.
سپس فرمود: آیا می‌دانى ادامه دادن روزه چیست؟ من عرض کردم: خدا و رسول خدا داناترند؛ فرمود: کسى که ماه رمضان را روزه بدارد و یک روز از آن را إفطار نکند.
سپس فرمود: آیا می‌دانى اطعام طعام کدام است؟ عرض کردم: خدا و رسول خدا داناترند؛ فرمود: کسى که براى زن و بچه خود روزى حلال طلب کند، به طوری‌که از فقر و پریشانى و آبروی آنان را حفظ کند.
سپس فرمود: آیا می‌دانى شب‌زنده‌دارى در وقت خواب رفتن مردم چیست؟ گفتم: خدا و رسول خدا داناترند؛ فرمود: کسى که شب را نخوابد مگر آن‌که نماز عشایش را به جا آورد. و مراد از مردم در این کلام، طائفه یهود و نصارى هستند، زیرا آن‌ها بین نماز مغرب و عشاء می‌خوابند».[۱]

۲. پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: هنگامی‌که من‌را به سوى آسمان بردند، من داخل بهشت شدم. در آن‌جا دیدم زمین‏‌هایى را که در آن‌ها فرشتگان، با یک خشت از طلا و یک خشت از نقره مشغول ساختن ساختمان بودند؛ و در برخی مواقع دست از کار مى‏‌کشیدند. من به آنان گفتم: به چه علت شما از کارتان دست برمی‌دارید؟ آنان گفتند: دست بر می‌داریم تا به ما مصالح ساختمانى برسد.
من گفتم: مصالح شما چیست؟ آنان گفتند: گفتار مؤمن است، هر گاه می‌گوید: «سُبْحَانَ اللَهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إلَهَ إلَّا اللَهُ وَ اللَهُ أَکْبَرُ» ما مشغول ساختن مى‏‌شویم و چون از گفتن دست بردارد ما هم از ساختن دست بر می‌داریم».[۲]

۳. حضرت در حدیث دیگر ی فرمودند: «در آن شبى که من‌را به معراج بردند، از کنار ابراهیم(علیه‌السلام) عبور کردیم، او به من گفت: امت خود را امر کن تا در بهشت، زیاد درخت بکارند؛ چون زمین بهشت بسیار وسیع، و خاک آن بسیار پاک است. من گفتم: درختى که در بهشت کاشته مى‏‌شود چیست؟ ابراهیم گفت: «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إلَّا بِاللَهِ» است».[۳]

۴. حضرت در حدیث دیگری فرمودند: «هر کس که بگوید «لَا إلَهَ إلَّا اللَه» در بهشت درختى از یاقوت سرخ که ریشه‌‏اش در مُشک سفید است برای او کاشه می‌شود، این درخت از عسل شیرین‌تر است و از برف سفیدتر و بوى آن از مشک بهتر است. سپس فرمود: بهترین ذکر گفتن «لَا إلَهَ إلَّا اللَه» است؛ بهترین عبادت استغفار است».[۴]

۵. امام باقر(علیه‌السلام) از پدرانش از پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل کردند که حضرت فرمودند: «هر کس بگوید «سُبْحَانَ اللَه» خداوند براى او درختى در بهشت مى‏‌کارد؛ هر کس بگوید «الْحَمْدُ لِلَّه» خداوند براى او درختى در بهشت مى‏‌کارد؛ هر کس بگوید «لَا إلَهَ إلَّا اللَه» خداوند براى او درختى در بهشت مى‏‌کارد؛ هر کس بگوید: «اللَهُ أَکْبَر» خداوند براى او درختى در بهشت مى‏‌کارد.
در این حین مردى از قریش گفت: یا رسول الله، بنابراین ما درخت‏‌هاى بسیارى در بهشت داریم؛ حضرت فرمودند: آرى، و لیکن ممکن است آتش‏‌هایى بفرستید و آن درخت‏‌ها را بسوزانید؛ و این است مفاد گفتار خداوند(عزوجل): «اى کسانی‌که ایمان آورده‌اید، از خداوند اطاعت کنید و از رسول او اطاعت کنید، و اعمال خود را باطل مکنید».[۵]

با توجه به این روایات، مصالح بهشت، ذکر و دعا و عبادت خداوند متعال است؛ یعنی ذکر خدا و اطاعت فرمان الهی است که باعث ساخته شدن خانه آدمی در بهست شده و جایگاه انسان را در آن سرا می‌سازد، حال اگر انسان این موارد را نداشته باشد، قطعا بدون مصالح بوده و چیزی برای او ساخته نمی‌شود.

—————————————-

پی‌نوشت
[۱]. امالی شیخ طوسی، ص ۴۵۸.
[۲]. بحارالانوار، ج۸، ص ۱۷۷.
[۳]. مجموعه ورام، ج۱، ص ۶۸.
[۴]. الکافى، ج ۲، ص ۵۱۷.
[۵]. وسائل الشیعه، ج۷، ص ۱۸۶.

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true