×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
درخت موجود در جهنم «زقّوم» نام دارد

اختصاصی ارجانیوز
نویسنده: حجه الاسلام محمد فرضی پور

یکی از عذاب‌های موجود در جهنم که در آیات و روایات‏ به آن اشاره شده است، وجود «زَقّوم» در جهنم است؛ کلمه «زَقُّوم» سه‌بار در قرآن کریم آمده است:

۱. در سوره «صافات» می‌فرماید: «أَذلِکَ خَیْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَهُ الزَّقُّومِ* إِنَّا جَعَلْناها فِتْنَهً لِلظَّالِمِینَ* إِنَّها شَجَرَهٌ تَخْرُجُ فِی أَصْلِ الْجَحِیمِ* طَلْعُها کَأَنَّهُ رُؤُسُ الشَّیاطِین؛ [صافات/۶۵-۶۲] آیا این مقام بهتر است یا درخت زقوم دوزخ؟ ما آن درخت را فتنه و بلاى جان ستم‌کاران قرار دادیم. آن، درختى است که از بُن و بنیاد جهنم ریشه مى‏‌گیرد و رشد و نمو مى‏‌کند و بیرون مى‏‌آید، میوه آن درخت،‏ گویا سرهاى شیاطین است».

۲. در سوره «دخان» می‌فرماید: «إِنَّ شَجَرَهَ الزَّقُّومِ* طَعامُ الْأَثِیمِ* کَالْمُهْلِ یَغْلِی فِی الْبُطُون؛ [دخان /۴۵-۴۳] همانا درخت زقّوم، طعام و غذاى شخص گنه‌کار و متجاوز است، که هم‌چون فلز گداخته شده در شکم‌های آنان می‌جوشد».

۳. در سوره «واقعه» می‌فرماید: «وَ أَصْحابُ الشِّمالِ ما أَصْحابُ الشِّمالِ…. لَآکِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّوم؛ [واقعه/۵۷-۴۱] و اصحاب شمال و اهل بدبختی، که اى پیغمبر تو نمى‏‌دانى چقدر تیره‌بخت و تاریک‌دل هستند….البته از درخت زَقّوم خواهید خورد».

چه کسانی از درخت زقوم خواهند خورد؟
از روایات برداشت می‌شود، درخت «زقّوم» در مقابل درخت «طوبى» است و شجره زقّوم، درخت شقاوت و تیره‌بختی‌است. هر کس به هر مقدار از شک و شرک و پلیدی، از اعمالی هم‌چون خیانت و جنایت و تعدى و ظلم و تکبّر و استکبار بهره‌مند باشد، به همان مقدار از شاخه‏‌هاى این درخت در دلش رخنه کرده و از ریشه‌هایش به همان مقدار در کانون قلبش ریشه دوانیده است.[۱]

روایات می‌گویند انجام هر گناه کبیره، به معنای آویزان شدن به یکى از شاخه‏‌هاى درخت زقّوم است؛ در این رابطه‏ پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: «…و سوگند به آن کسی‌که  من‌را به حق، مبعوث کرد، هر کس در این روز (روز اول شعبان) مرتکب گناهی شود، خود را به شاخه‌اى از شاخه‏‌هاى آن (درخت رقوم) آویزان کرده است و آن شاخه او را به آتش خواهد رسانید.
سپس فرمودند: هر کس در رابطه با نماز واجب، کوتاهى کرده و آن‌را ضایع کند، به شاخه‌اى از شاخه‏‌هاى زقّوم خود را آویزان کرده و آن شاخه او را به آتش مى‏‌رساند.
هر کس شخص ناتوانی به او مراجعه کند و او توانایى کمک را داشته باشد و کسى دیگر هم نبوده باشد که به او کمک کند و با این حال، آن شخص را به حال خود رها کند که در سختى و مشکلات به سر ببرد؛ در این‌صورت به شاخه‌اى از درخت زقّوم خود را آویزان کرده است.
هر کس بین زن و مردی را بهم بزند و یا بین پدر و فرزندی را و یا بین برادرى با برادرش را و یا بین اقوام را، به شاخه‌اى از شاخه‏‌هاى آن آویزان شده است.
هر کس بر بده‌کارى سخت بگیرد و بداند که او قادر بر اداء دیون خود نیست، و با این کار موجب زیاد شدن ناراحتى و نگرانى آن بده‌کار شود، به شاخه‌اى از شاخه‏‌هاى آن آویزان شده است.
هر کس بر یتیمى جفا کند، و به او آزار برساند، و مال او را بخورد، به شاخه‌اى از شاخه‏‌هاى آن آویزان شده است.
هر کس آب‌روى برادر مومن خود را لکه‌دار کند، و فحش دهد و ناسزا گوید، به شاخه‌اى از آن آویزان شده است.
هر کس با آوازهاى حرام و موسیقى که انسان را بر معصیت و گناه بر مى‏‌انگیزد مشغول شود، به شاخه‌اى از آن آویزان شده است.
هر کس که با پدر و مادر خود یا یکى از آن‌ها مخالفت کند، و از مهربانى و احسان درباره آن‌ها دریغ کند، به شاخه‌اى از آن آویزان شده است….
هر کس هر فعلى از افعال شر را انجام دهد، به شاخه‌اى از آن آویزان شده است؛ و تمام کسانی‌که به شاخه‏‌هاى درخت زقّوم آویزان شده‌‏اند، آن شاخه‏‌ها آن‌ها را تا قعر جحیم و دوزخ پایین خواهد برد».[۲]

از این روایت و مشابه آن نتیجه می‌گیریم که جهنم، محل صُدور و ورود قبایح است و هر کس به هر مقدار و به هر صورت از زشتی‌ها، چه در عقاید، چه در ملکات و اخلاق و صفات، و چه در اعمال و رفتار، با خود، قبح و زشتى و شرک و عناد و کج‌روى و انحراف از حق داشته باشد، استحقاق آن‌را دارد و باید به وسیله آتش، این بدی او از بین برود.

——————————–
پی‌نوشت
[۱]. معاد شناسى، ج‏۱۰، ص ۳۳۴.
[۲]. بحارالانوار، ج۸، ص ۱۶۸-۱۶۷.

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true