×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
مسئولین در برابر کدامیک متواضع اند؟ کوخ نشینان یا کاخ نشینان؟!

ارجانیوز – سید صادق محمدی وفایی : در ایام سال روز رحلت حضرت رسول اکرم (ص) قرار داریم و چون آن حضرت اسوه­ای تمام عیار است، دو نکته از سنت و شخصیت بی بدیلش را ذکر خواهم کرد.

نکته اول:

حضرت پیامبر اکرم(ص) خاتم پیامبران بوده است و به حدی بزرگ بود که چون ملک الموت خواست جانش را بگیرد از او اجازه گرفت. اما معاشرت فروتنانه او در میان مردم و در مجالس، به سبکی بود، که چون غریبی وارد مجلس می­شد، نمی­ دانست کدامین شخص، آن برترین رسول الهی است.

از سنت های آن پیامبر مهر و محبت این است که اعمال شخصی و کارهایی را که نماد فروتنی به حساب می­ آمدند به شخصه انجام می­ دادند از این رو با فقیر غذا خوردن، دوشیدن شیر، درست کردن کفش، برزمین نشستن، با عبد غذا خوردن، خرید از بازار، سلام دادن به بچه ها و… شیوه و قانون زندگی آن حضرت بوده است.

نکته دوم:

آن رسول الهی با آن همه مسئولیتی که داشت، در پرتو ادب بالا و فروتنی و احساس مسئولیتی که داشت به گفتار دیگران اعم از فقیر و غنی، مسلمان و منافق و… گوش فرا می­ داد و هرگز به بهانه ی این که جلسه دارم و… به مراجعه کنندگان نامهری نمی کرد. او تا حدی به درد دل ها و گفتار دیگران گوش می داد که برخى از منافقان به، پیامبر آزاری روی آوردند و مى­ گفتند: پیامبر سراپا گوش است و به سخن هر کس گوش مى دهد. « وَمِنْهُمُ الَّذِینَ یُؤْذُونَ النَّبِىَّ وَیَقُولُونَ هُوَ اءُذُنٌ قُلْ اءُذُنُ خَیْرٍ لَّکُمْ…»

حال پرسش اصلی این است حال و روز فروتنی و گوش دادن مسئولین و مدیران جامعه ی اسلامی ما، به توده مردم و ارباب رجوعی که این انقلاب را به وجود آورده اند، چگونه است؟

به برکت صدا و سیمای جمهوری اسلامی و … مسئولین کشوری و لشکری برای همگان شناخته شده هستند ومردم انتظار ندارند مدیران و مسئولین نظام زاهدانه زندگی کنند و به حدی گمنام باشند که ارباب رجوع بعد از کلی پرس و جو مسئول خود را بشناسد. در میان توده­ های مردم، برتری جایگاه و مکان مدیران، سطح حقوق و مزایا و حتی نوع ماشینی که سوار می شوند مورد پذیرش واقع شده است. اما این ملت از مسئولین خود فقط انتظار دارند دلسوزانه و مهرورزانه به فکر حل و راه حل مشکلات جامعه باشند. انتظار این است اگر دردمندی مراجعه کرد با اخلاقی خوش با او رفتار شود و هرگز به او گفته نشود این مشکل توست به من چه ربطی دارد!

هر چند در نظام انقلاب اسلامی بسیاری از مدیران و مسئولین پاکدست و خدمتگزار توده های مردمند و قدر انقلاب را می­ دانند و به یاد شهدا و امام شهدا هستند و با تکبر و غرور فاصله دارند؛ اما متأسفانه گاه برخی از مدیران، با نظام اسلامی و خون شهدا و ارزش های انقلابی و مردمی بودن، تناسبی ندارند. برخی ها گویا تافته­ ای جدا بافته ­اند و فقط آنان می­ توانند مدیریتی داشته باشند و به حدی با ارزش های اسلامی و… بیگانه اند، هرگز درک نمی­ کنند از کجا و چگونه به این پست و مقام و شهرت رسیده اند!

گویا به یاد ندارند و چه خون هایی به پای این انقلاب اسلامی ریخته شده است. شاید به خاطر این فراموش کاری است که خود را از ذخایر انقلاب اسلامی به حساب می آورند وگاه حقوق­های نجومی را حق مسلم خود می­دانند و ای بسا علاوه بر حقوق نجومی انتظار تشکرهای نجومی را هم داشته باشند!

بعضی از مدیران از پشت میز نشستن، راه رفتن، سوار ماشین شدن، حرف زدن و حتی سلام کردن شان تکبر و غرور تراوش می­کند. ظاهراً این سنخ از مدیران به حدی عالی مقام هم شده اند که شرکت در نمازهای جماعت و جمعه کسر شأن آن ها به حساب می­آید!

این سنخ از مدیران با این که می دانند خون کوخ نشینان به نظام انقلاب اسلامی ترزیق شده است. اما با این حال فقط در مقابل ثروتمندان و کاخ نشینان و پست داران، سر تعظیم فرود می­آورند!

در حوزه ریاست آن ها گاه گاهی به روی ارباب رجوع باز می شود و دیدن رخ چنین مدیرانی معمولاً با ناکامی قشرهای ضعیف همراه است! آنان با این که می­دانند امام خمینی«ره» مویی از کوخ نشینان را با کاخ نشینان عوض نمی­کرد ولی تمام قد در مقابل صاحبان زر و زور تواضع می­کنند! فروتنی در مقابل ثروتمندان و کاخ نشینان مرا به فرموده رسول اعظم(ص) رهنمون می­کند که«إن لکل امه عجل، و عجل هذه الامه الدینار والدرهم»هر امتی گوساله سامری برای انحرافش دارد و گوساله امت من دینار و درهم است.

این افراد حتی اگر بنا باشد به ارباب رجوع هم توجهی کنند همان طور که تند قدم بر می­دارند تا سوار ماشین شوند در بین مسیر، جملاتی را بر زبان می­آورند تا نام شان در لیست خدمتگزاران پاسخگو قرار گرفته شود!

ای خدای بزرگ!

ابلیس ۶ هزار سال عبادت کرد و از نظر علمی کهکشانی از علم داشت و از نظر جایگاه بالانشین بود. اما چون تکبر ورزید و در مقابل حضرت آدم سجده نکرد این همه لعنت می­ شود. در عصر ما، برخی از افراد، با این که برترین، بهترین، داناترین، عابدترین و گاه ثروتمندترین و… هم نیستند و اصلاً گاه «ترینی»ندارند؛ ولی با چند خروار تکبر و غرور ظاهر می شوند. به همین دلیل هر جایی از مجلس را زیبنده نشستن خود نمی­دانند و گاه با بسیاری از القاب از دکتر گرفته تا … آرام نمی شوند!

ای جان من! فضولی نکن و بی خیال این بعض از مدیران و مسئولین، مگر نمی دانی بعضی از مردم هم با این که جسم و بدنی شناژ نشده دارند و در هر لحظه ای توسط سکته، سرطان، تصادف، تهدید می شوند اما چون ساختمانی شناژ شده می سازند لایه ای از تکبر آن ها را می پوشاند و شناژ نبودن خود را فراموش می کنند!

برخی از همین مردم با این که نشانی و درصدی از زیبای های جناب یوسف را ندارند و حتی گاه در دایره بد ترکیب ها قرار دارند، اما از روی تکبر به تمسخر دیگران می پردازند!

یادش به خیر! استاد عزیز و فقیدمان مرحوم مروجی«ره» وقتی آقایی را به او معرفی کردند، که به فلان سمت رسیده است.در جواب فرمودند: بزرگ ترین نعمت برای هرکسی نعمت آزادی است. اگر کسی آزادیش را به ماهی فلان مبلغ هم بفروشد سود نکرده است.

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true