×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
خدا که ارحم الراحمین است، چرا به دیگران اجازه شفاعت داده؟

یکی از اعتقادات مسلم جمیع مسلمین که برگرفته از قرآن کریم و احادیث نبوی است وجود شفاعت در روز قیامت است؛ بدون شک بسیاری از مسلمین و شیعیان، با شفاعت پیامبر اکرم و ائمه معصومین(صلوات‌الله‌علیهم‌اجمعین) به بهشت می‌روند. حتی اهل سنت شفاعت پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) را قبول داشته و آن‌ها نیز معتقدند پیامبر عظیم الشان اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در روز قیامت از امت اسلامی خود دست‌گیری کرده و خداوند متعال اهل گناهان کبیره را برکت وجود ایشان می‌بخشد.

برای نمونه چند مورد از این روایات را بیان می‌کنیم:

۱٫ در صحیح مسلم -معتبرترین کتاب روایی اهل سنت- چنین آمده است:
الف) «أَنَا أَوَّلُ شَافِعٍ فِى الْجَنَّهِ: من در روز قیامت اولین شفاعت کننده هستم».
ب) «أَنَا أَوَّلُ النَّاسِ یَشْفَعُ فِى الْجَنَّهِ: من اولین کسى هستم که برای ورود به بهشت، شفاعت می‌کند».[۱]

۲٫ احمد بن حنبل -از برزگ‌ترین حدیث شناسان اهل سنّت است- نقل می‌کند:
الف) «شَفَاعَتِى لِمَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إلَهَ إلَّا اللَهُ مُخْلِصًا: شفاعت من براى کسی است که به «لَا إلَهَ إلَّا اللَه» از روى اخلاص گواهى داده باشد».[۲]
ب) «إنِّى لَارْجُو أَنْ أُشَفَّعَ یَوْمَ الْقِیَمَهِ :من امید دارم که شفاعت من در روز قیامت پذیرفته گردد».[۳]
ج) «أرید أَنْ أُؤَخِّرَ دَعْوَتِى شَفَاعَهً لِامَّتِى إلَى یَوْمِ الْقِیَمَه: من مى‏‌خواهم تقاضا و خواهش خود از خداى خودم را به تأخیر بیاندازم، و آن‌را شفاعت براى امت خودم در روز قیامت قرار دهم».[۴]
د) «إنِّى أَخَّرْتُ عَطِیَّتِى شَفَاعَهً لِامَّتِى: عطیه‌اى که به من از ناحیه خدا می‌رسد، من آن‌را براى شفاعت امت خودم قرار داده‏‌ام».[۵]
و) «إِنَّ مِنْ أُمَّتِى لَمَنْ یَشْفَعُ لِأَکْثَرَ مِنْ رَبِیعَهَ وَ مُضَر: حقاً که در امت من افرادى هستند که هر یک از آن‌ها در روز قیامت، بیشتر از تعداد افراد قبیله ربیعه و مُضَر را شفاعت می‌کند».[۶]

ممکن است این‌جا سوالی برای برخی از عزیزان مطرح شود و آن این‌که آیا شفاعت با رحمت الهی منافات ندارد؟ به عبارت دیگر خداوند متعال که «ارحم الراحمین» است و از همه بندگان و مخلوقات خودش، مهربان‌تر و دل‌سوزتر است، چرا باید به شخص دیگری اجازه دهد او مردم را شفاعت کرده و نگذارد بندگان خدا به جهنم بروند، خود خدا ببخشد، او که ارحم الراحمین است؟ بنابراین با وجود رحمت بی‌انتهای الهی نه جایی برای شفاعت می‌ماند و نه لزومی دارد، خود او می‌بخشد و مورد رحمت قرار می‌دهد.

در پاسخ به این سوال می‌توان گفت:
ما علاوه بر اینکه در قرآن کریم آیات متعددی درخصوص شفاعت داریم، روایات متعددی نیز در این موضوع وارد شده است. لذا به این راحتی نمی‌توان از آن دست برداشت و در واقع یکی از اعتقادات مسلم و ضروری مسلمین است و راجع به خود پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) مورد اتفاق جمیع فرق اسلامی است. بنابراین نمی‌توان این همه آیه و روایت را نادیده گرفت.

ضمن اینکه شفاعت در واقع بروز و ظهور مقام «شافع» در نزد خداوند متعال است، یعنی خداوند سبحان می‌خواهد به همگان نشان دهد مثلا پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در نزد او چقدر مقام و عزت و جلال و شکوه دارد، آخرت محل ظهور ملکات نفسانی و اعمال انسان است، حال خداوند متعال چگونه به اهل محشر نشان دهد که فلان شخص چقدر مقام دارد؟ حتی وجود بهشت با تمام نعمت‌های آن برای ظهور مقام و جایگاه پیامبر اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) و ائمه اطهار(علیهم‌السلام) بسیار ناچیز است، لذا به چیز بهتری نیاز دارند تا همگان در صحرای محشر به عظمت روحی و نفسانی آن‌ها پی ببرند و بهترین راه بحث شفاعت است.

پس شفاعت یک سنت از سنت‌های الهی است و فلسفه شفاعت نیز بزرگ‌داشت شخص است نه رحمت الهی. بنابراین بین رحمت بی‌انتهای خداوند متعال و شفاعت برخی از انسان از امت خود هیچ منافاتی وجود ندارد.

____________________________________________
پی‌نوشت
[۱]. صحیح مسلم، کتاب إیمان، حدیث ۳۳۲ و ۳۳۰٫
[۲]. مسند أحمد حنبل، جلد ۲، ص ۳۰۷ و ص ۵۱۸٫
[۳]. همان، ج ۵، ص ۳۴۷
[۴]. همان، ج ۲، ص ۴۷۸
[۵]. همان، ج ۲، ص ۳۱۳، ص ۴۰۹، ص ۴۳۰، ص ۴۸۶، ص ۴۸۷
[۶]. همان، ج ۴، ص ۲۱۲٫

* برای مطالعه بیشتر به این مطلب مراجعه کنید:
شفاعت در نزد اهل سنت
http://www.welayatnet.com/fa/news/36569

 

false
false
false
false

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


true